ΤΟΥ ΑΪ – ΓΙΩΡΓΗ ΜΕ ΧΙΟΝΙ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ

Τον γιορτάσαμε τον Αϊ – Γιώργη σήμερα πένθιμα και σιωπηλά στην αυλή μας, στη μικρή πατρίδα. Μια πρωινή επίσκεψη στο νεκροταφείο για το καντήλι του πατέρα που όσο υπήρχε και έδινε το πρόσταγμα της ημέρας εξελίχθηκε σε έναν  περίπατο στα νότια χωράφια του χωριού, στου μακαρίτη Ηλία Κεραμίδα στα σύνορα με την Μεσαία Κάψη. Εκεί σε ένα έδαφος όπου χωνεύεται η ιστορία ενός χωριού που θάφτηκε σε άγνωστο χρόνο από ένα βούλιαγμα που αρχίζει από τον λόφο του Αγίου Παντελεήμονα διαπιστώνεται  ότι η πάλη των ήμερων δέντρων με το δάσος είναι προδιαγεγραμμένη με την ήττα των πρώτων.

Στη στροφή του χωματόδρομου προς την Αγία Παρασκευή, με περίμενε η εικόνα της ημέρας: Τα μελίσσια κάποιου συγχωριανού, αναπτυγμένα κάτω από τις ανθισμένες κουτσουπιές και στον ορίζοντα της ελατοσκεπούς κορυφής στο Πικροβούνι, το χιόνι που ξεφόρτωσε ο Απρίλης στο δάσος.

-      - Του χρόνου η τρανή του Αϊ – Γιώργη ημέρα θα πέφτει στις 5 του Μάη….

ΤΟ ΜΕΛΙΣΣΟΜΑΝΤΡΙ ΚΑΙ Η ΒΥΣΙΝΙΑ

Δεν έχω πια την ευχέρεια να ταξιδεύω όπως παλιά όπου θέλω και τούτο με στεναχωρεί κάπως αλλά πολλές φορές αποζημιώνομαι βλέποντας σε διάφορες αναρτήσεις στο δίκτυο όμορφους τόπους και ζώντας νοερά ωραίες καταστάσεις που δημιουργούν οι φίλοι μας.

Έτσι ένιωσα και σήμερα όταν η οθόνη μου φωτίστηκε από μια ωραία φωτογραφία την οποία ανέβασε ο φίλος Γιώργος Καρανίκας και έδειχνε το αγαπημένο του μελισσομάντρι στη τοποθεσία Άερος κοντά στο Μέγα Χωράφι της Χρύσως και πάνω από τις κυψέλες απλώνεται μια βυσινιά γεμάτη ώριμα βύσσινα. Σε αυτό το χωράφι ο Γιώργος έχει φυτέψει κι άλλα καρποφόρα δέντρα, μηλιές, κερασιές, κορομηλιές και τα οποία αφενός μεν ομορφαίνουν το μελισσομάντρι όλο τον χρόνο και η καρποφορία του υποστηρίζεται από τις μέλισσές του. Την άνοιξη οι μέλισσες κάνουν πανηγύρι στα ανθισμένα κλαριά των δέντρων αλλά και στη συνέχεια είναι οι ίδιες που διεκδικούν κι ένα μέρος από τους ώριμους καρπούς των φρούτων και με αυτούς ζυμώνουν το μοναδικό μέλι του. 

Είναι νομίζω υπέροχο, να ξέρει κάποιος πως μια σταγόνα μέλι από τα μελίσσια του Γιώργου και των παιδιών του Λίτσας και Σωτήρη έχει μέσα της μια ιδέα από τη γεύση του ώριμου βύσινου που τρύγησαν από τις βυσινιές του στον Άερο η μια ιδέα νέκταρ από τα αγριολούλουδα που στολίζουν τα αγραφιώτικα βουνά και λίγη δροσιά από τα κατακάθαρα νερά του Μέγδοβα.

Επί πλέον, το μελισσομάντρι του Γιώργου αποτελεί και μια αισθητική πρόκληση καθώς η οργάνωσή του με τη διασπορά των κυψελών ανάμεσα στα καρποφόρα δέντρα υπηρετεί την τέχνη της κηποτεχνίας και ξεπερνά την αντίληψη που θέλει τα μελίσσια παρατημένα στα λιβάδια και στις άκρες των δρόμων. Με τον τρόπο του, υπενθυμίζει πως το μελισσομάντρι ανέκαθεν ήταν απαραίτητο στοιχείο κάθε σπιτιού στην ορεινή Ελλάδα, συγκεκριμένα στην Ευρυτανία και τα Άγραφα και αποτελούσε το καμάρι του νοικοκύρη. Έτσι θέλει να είναι και το δικό του κι έτσι προτρέπει τους συμπατριώτες του να κάνουν…

ΥΓ. O Γιώργος Καρανίκας από τη Χρύσω Ευρυτανίας κουβαλάει στην πλάτη του προγονική παράδοση 150 ετών στη μελισσοκομία και τα προϊόντα της οικογενειακής επιχείρησης με τα παιδιά του Λίτσα και Σωτήρη μπορεί να τα βρει όποιος επιθυμεί στο κατάστημα «Το σπίτι του μελιού» (Ζηνοπούλου 15 στην πλατεία του Καρπενησίου. Τηλ. 2237024624). 

www.spititoumeliou.gr

ΑΘΗΝΑ, 30062018

ΠΩΣ ΠΙΑΣΤΗΚΕ ΕΝΑ ΓΟΝΕΜΕΝΟ ΜΕΛΙΣΙ

Είχαμε πάει προχθές με τον φίλο από τα μαθητικά χρόνια, Κώστα Κόκκινο, στο μικρό ιχθυοτροφείο του, στα Κοκκινεϊκα, εκεί όπου κάποτε υπήρχε μύλος και κάποιος τον πήρε τηλέφωνο πως ένα μελίσσι από αυτά που ήταν δίπλα στο δρόμο «γόνεψε» και είχε κρεμαστεί σε μια τσαπουρνιά όχι μακριά από το σημείο που ήταν και τα άλλα.

Ο Κώστας που έχει την εμπειρία από τέτοια πράγματα, φόρεσε την ειδική στολή για να αποφύγει τα τσιμπήματα, πήρε το καπνιστήρι και μια άδεια κυψέλη και άρχισε το έργο το οποίο στην περίπτωση δεν ήταν και πολύ δύσκολο, γιατί έτσι που ήταν κρεμασμένο και στο ύψος του, μόλις το κάπνισε λιγάκι και κούνησε το κλαρί, ο κύριος όγκος του σμήνους έπεσε μέσα στην κυψέλη και σε πέντε λεπτά όλες οι μέλισσες βρήκαν τη θέση τους.

Ήταν μια στιγμή που χρόνια περίμενα να δω και να φωτογραφίσω ένα τέτοιο θέμα και ένοιωσα πολύ τυχερός που συνέβη αυτό χθες στη Σπινάσα. Για να βγει όμως καλύτερο και να σας αρέσει κι εσάς, θα ζητήσω λίγο χρόνο να το δουλέψω καλύτερα για να μη χαθεί όπως θα συνέβαινε και με το σμήνος αν ο Κώστας δεν ήξερε πώς να το μαζέψει…

ΝΕΡΑΙΔΑ, 10052012