ΜΩΒ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΠΑΡΚΑΚΙ

Είναι οι κουτσουπιές τα δέντρα των οποίων την ανθοφορία έχουμε συνδέσει με την χαρμολύπη της Μεγάλης Εβδομάδας και συχνά, όταν το Πάσχα πέφτει αργά τον Απρίλιο η εικόνα τους στους δρόμους και τις πλατείες της Αθήνας μας μπερδεύει και νομίζουμε πως κάτι δεν πάει καλά με το ημερολόγιο. Όπως και να’ χει όμως οι κουτσουπιές στο κέντρο της Αθήνας ανθίζουν πάνω κάτω στις αρχές του Απριλίου και ανάλογα τον καιρό κρατάνε στα κλαδιά τους τα λουλούδια λίγες ημέρες και δίνουν χρώμα στη καθημερινότητά μας.

Είναι πολλά τα σημεία που υπάρχουν κουτσουπιές στην Αθήνα, σε πάρκα, σε δρόμους αλλά και σε διάφορα άδεια οικόπεδα καθώς είναι είδος που φυτρώνει όπου να’ ναι και δεν έχει πολλές απαιτήσεις για να αναπτυχθεί. Επί πλέον,  επειδή ανήκει στην κατηγορία εκείνων των δέντρων που δεν θέλουν κλάδεμα ανθισμένες μοιάζουν με μωβ συννεφάκια που ρίχνουν τα ανθάκια τους σαν μωβ χιόνι στα πεζοδρόμια και ταξιδεύουν έτσι τους περαστικούς σε μέρη εξοχικά, μακριά από την κίνηση της πόλης και την βοή των αυτοκινήτων. 

Συνδεδεμένες με την χαρμολύπη του Πάσχα δημιουργούν τις ίδιες εντυπώσεις και σε άλλα σημεία της πόλης αλλά εκεί που ταιριάζουν πιο πολύ είναι το μικρό παρκάκι μπροστά στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων στην Ακαδημίας όπου  βρίσκονται και οι μεγαλύτερες ίσως κουτσουπιές της Αθήνας και αυτό οφείλεται σίγουρα στο ότι αφήνουν ήσυχες τις ρίζες τους να απλωθούν κάτω από το γκαζόν και ποτίζονται αρκετά.

Αυτά τα δέντρα που σαφώς και έχουν δει και ζήσει πιο όμορφες εποχές είναι εδώ και αρκετά χρόνια οι σιωπηλοί μάρτυρες μιας αθλιότητας με το εμπόριο και τη χρήση ναρκωτικών που μειώνεται περιστασιακά όχι ύστερα από κάποια σοβαρή ενέργεια εκ μέρους των αρχών αλλά γιατί οι διακινητές αλλάζουν στέκια και τους ακολουθούν όλοι οι χρήστες όπου αυτοί επιλέξουν να βγάλουν από την τσέπη τη δόση και να ακολουθήσουν  τα δράματα που λιγοστεύουν μέρα τη μέρα τη ζωή των ατόμων που είναι εξαρτημένα.

Το αλισβερίσι αυτό των ναρκωτικών γίνεται όλο το εικοσιτετράωρο καθώς κάτω από τα δέντρα και στις εσοχές του κτιρίου έχουν κατασκηνώσει πολλοί εξαρτημένοι που αλλού δεν έχουν το νου τους παρά στη δόση και στο βαποράκι που θα την φέρει. Έτσι είναι άδικο να τους κατηγορούμε ότι δεν πήραν είδηση πότε ξεκόλλησαν το κεφάλι του Τρίτση από το βάθρο του ούτε πάλι εκείνο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου, μπροστά από την είσοδο της Νομικής. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν τον καημό τους και στο κάτω – κάτω γιατί να τους νοιάζει όταν ήρθε η συμμορία των τσιγγάνων με το Ντάτσουν και με τις βαριοπούλες έριξαν κάτω τις προτομές και τις πήραν να τις πουλήσουν σαν μέταλλο στα σκραπατζίδικα.

Οι κουτσουπιές τα έχουν δει αυτά αλλά δεν έχουν τρόπο να τα πούνε και το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να ανθίζουν και να ρίχνουν μελαγχολικά τα ανθάκια τους στις πλάκες με τα ξεραμένα αίματα και τις σύριγγες που είναι σκορπισμένες σε όλο το χώρο.

ΑΘΗΝΑ, 02042019. Εφημερίδα "Φιλελεύθερος", σελ. 37.

ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΗΣ ΧΑΡΜΟΛΥΠΗΣ

Φωτογραφία της προτομής του Αντώνη Τρίτση (2012)

Είναι σαν έθιμο πια, τέτοιες ημέρες να τριγυρνάω την Αθήνα, να βλέπω όλα αυτά που παλεύει και τρέχει ο κόσμος να φτάσει μέσω της αγοράς στην Ανάσταση και φυσικά να βλέπω και διάφορα της πόλης, σημαντικά και ασήμαντα και να δίνω βάρος στα δεύτερα καθώς πιστεύω πως αυτά είναι που δίνουν διαφορετικό αέρα στην πόλη…

Στη σημερινή, σύντομη βόλτα γιατί η ίωση αν και πέρασε με έχει διαλύσει, πήγα να δω τις κουτσουπιές μπροστά στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, στην Ακαδημίας, ένα χώρο όπου μπορεί ο περαστικός να καταλάβει σε ποιο στάδιο ανάπτυξης είναι η άνοιξη στην πόλη και τούτο χάρη στις μεγάλες κουτσουπιές οι οποίες φροντίζουν κάθε χρόνο να ανθίζουν και να δίνουν ένα τόνο χαρμολύπης σε μια εμβληματική γωνιά της πόλης.

Λέω περαστικός γιατί τα τελευταία χρόνια, με την αδιαφορία όλων, και κυρίως των φοιτητών και του διδακτικού προσωπικού της παρακείμενης Νομικής Σχολής Αθηνών, το παρκάκι έχει μετατραπεί σε κέντρο εμπορίας και δημόσιας χρήσης ναρκωτικών. Οι ευθύνες είναι ξαναλέω, της ακαδημαϊκής κοινότητας πρώτα που δεν διεκδίκησαν το χώρο ως αυλή ενός πανεπιστημίου και λιγότερο των άλλων (Δήμος, Αστυνομία και άλλες επίσης αδιάφορες δυνάμεις) και αυτά που βγήκαν και είπαν προχθές κάποιοι καθηγητές και πρυτάνεις μόνο ειρωνικά χαμόγελα προκάλεσαν στα χείλη όσων γνωρίζουν την περιοχή και την πρόσκαιρη κινητοποίηση της ΕΛΑΣ για λίγες ώρες. Μόλις πέρασε ο θόρυβος τα πράγματα συνέχισαν να γίνονται όπως κάθε μέρα εδώ και μια δεκαετία σχεδόν…

Δεν περίμενα βέβαια να δω άλλα πράγματα αλλά ας προχωρήσουμε στις κουτσουπιές, οι οποίες όπως είδα φέτος δεν είχαν τη θαλερότητα άλλων ετών και δεν ξέρω σε τι οφείλεται αυτός ο μαρασμός. Δεν νομίζω όμως ότι κάτι συμβαίνει με τα συγκεκριμένα δέντρα αλλά το φαινόμενο είναι γενικό καθώς στην ίδια κατάσταση είδα και τις κουτσουπιές σε άλλα σημεία της πόλης, στους Αγίους Θεοδώρους, στην Ιπποκράτους, στον Εθνικό Κήπο και αλλού. Φαίνεται πως ο καιρός φέτος δεν ευνόησε την ανθοφορία τους αλλά τούτο δεν είναι σε βάρος των δέντρων και ελπίζουμε πως του χρόνου θα είναι πολύ καλύτερες.

Το άλλο που παρατήρησα γι’ αυτό και βάζω τη φωτογραφία αρχείου, είναι ότι ακόμα λείπει η προτομή του Αντώνη Τρίτση η οποία μαζί με του Ελ Γκρέκο είχαν την ατυχία να είναι φτιαγμένες από μπρούντζο και τις αφαίρεσαν οι γνωστοί – άγνωστοι ανακυκλωτές και τις πούλησαν στα λαθραία χυτήρια. Και καλά, δεν έβαλαν ένα αντίγραφό τους να μην το ξανακλέψουν αλλά για λόγους κομψότητας θα έλεγα, συνέπειας έστω, θα μπορούσαν να ξηλώσουν τα βάθρα τους γιατί έτσι άδεια προσβάλλουν τους «απόντες» τιμημένους και ενισχύουν την διάχυτη άποψη περί της αδιαφορίας για κάθε τι σε αυτόν τον έρμο τόπο. 

Ακτήμων ο Αθηναίος

ΑΘΗΝΑ, 04042018

ΔΥΟ ΚΛΟΥΒΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ

Το ότι μου αρέσουν οι ανθισμένες κουτσουπιές, είναι κάτι που θα το λέω συνέχεια τούτες τις πρώτες μέρες του Απρίλη που περνάμε καθώς αυτό το υπέροχο δέντρο  ομορφαίνει όχι μόνο τις εξοχές της μικρής μου πατρίδας που νοσταλγώ, αλλά γιατί πασχίζει με την πλούσια ανθοφορία του να δώσει λίγο χρώμα και στην γκρίζα πόλη και να ανοίξει λιγάκι την στεγνή ματιά μας.

Υπάρχουν λοιπόν πολλές κουτσουπιές στην Πλάκα, στα Εξάρχεια, γύρω από τα Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων και την Ιπποκράτους, στα πάρκα, στις πλατείες  και στους δρόμους καθώς κάποιοι αισθαντικοί άνθρωποι του Δήμου, φρόντισαν να φυτέψουν από αυτό το είδος αντί των άχαρων ακακιών και των αδιάφορων πιπεριών. Θα μπορούσα μάλιστα να πω ότι είναι τα ομορφότερα δέντρα και τα λουλούδια τους, μαζί με αυτά των νερατζιών δίνουν το στίγμα και αρωματίζουν τον αέρα της ανοιξιάτικης Αθήνας. 

Είναι δε κάποιες φορές που οι ανθισμένες κουτσουπιές, είναι ικανές να αφομοιώσουν στο μενεξεδένιο σύννεφό τους και άλλα ετερόκλητα στοιχεία και αρκούντως υπερβολικά που βρίσκονται δίπλα τους θα έλεγα, όπως τα κλουβιά για παράδειγμα, με τις γαλιάντρες που είδα πριν από λίγο έξω από το παρακμασμένο καφενείο «Station» στην μικρή οδό Γουσίου μπροστά από τον σταθμό των υπεραστικών λεωφορείων στα Κάτω Πατήσια.

Δεν ξέρω αν οι «γαλιάντρες» (έτσι μου είπε ο ιδιοκτήτης του καφενείου πως λένε αυτά τα πουλιά που δεν τα έβλεπα και καλά λόγω ύψους) επηρεάζονται από τα ανθισμένα κλαριά των δέντρων και κελαηδούν δυνατότερα, αλλά όλοι όσοι περνάνε από εκεί, καταλαβαίνουν πως αυτός δεν είναι χώρος που τους ταιριάζει, τέτοιες μέρες μάλιστα που η άνοιξη αρχίζει να φουσκώνει όλα τα πανιά της και όλα τα πλάσματα του κόσμου αναζητούν τον έρωτα. 

ΑΘΗΝΑ, 05042012

ΕΝΑ ΡΟΖ ΣΥΝΝΕΦΟ ΣΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ

Έψαχνα να φωτογραφίσω κουτσουπιές γύρω από την Ακαδημία, όταν από την Ιπποκράτους 

είδα να κατεβαίνει ένα ροζ σύννεφο. Περίμενα να περάσει τη Σόλωνος, το ακολούθησα

 μέχρι την Μπενάκη, το είδα να περνάει απέναντι και να χάνεται στο πλήθος χωρίς να αφήσει, 

όπως κάνουν οι κουτσουπιές, ούτε ένα λουλούδι στο πεζοδρόμιο!!!

Φέτος δεν έχω διάθεση να παρακολουθήσω την ανθοφορία των κουτσουπιών στην Αθήνα ούτε και στις εξοχές· δεν θέλω, ομολογώ να τονίσω κι άλλο με τη μελαγχολία που είναι φορτωμένα αυτά τα δέντρα και το συνδυασμό τους, την οδυνηρή πραγματικότητα της πόλης και την ερήμωση της υπαίθρου. Τις ήθελα να λάμπουν στους δρόμους και στα δάση αλλά δεν τις βλέπω πια έτσι, άλλαξε και η ματιά μου και δεν θέλω να μπαίνω σε συγκρίσεις με ότι πρόλαβα να γνωρίσω πριν αλλάξει δραματικά η ζωή μας…

Έτσι ένιωθα αλλά να που ήρθε το Facebook που κατέληξε να είναι το ημερολόγιο για τον καθένα μας και μου θύμισε μια άλλη εποχή, μόλις 8 χρόνια πριν, με δυο φωτογραφίες που τράβηξα σαν σήμερα το 2009 στην διασταύρωση Ακαδημίας και Ιπποκράτους και το σχετικό σημείωμα που παραμένει επίκαιρο ως προς το ένα σκέλος καθώς τα δέντρα είναι εκεί στο ίδιο πεζοδρόμιο και τίποτα δεν έχει αλλάξει γι’ αυτά αλλά «το ροζ σύννεφο» που κουβαλούσε πάνω της μια νεαρή γυναίκα από την Αιθιοπία  δεν ξαναστόλισε το δρόμο… 

ΑΘΗΝΑ, 04042009 

ΤΙ ΦΑΝΕΡΩΝΟΥΝ ΑΙ ΕΙΔΟΙ ΤΟΥ ΦΕΤΙΝΟΥ ΜΑΡΤΙΟΥ

Στέκομαι κάπως απόμακρα από τα μεγάλα θέματα των ημερών: προσφυγικό σε έξαρση, ανίκανη κυβέρνηση, πολιτικοί καρικατούρες, διορισμός Καρανίκα κλπ που επικεντρώνεται ο διάλογος  στο διαδίκτυο, τα ΜΜΕ, στις πλατείες και στα καφενεία. Είναι πολλοί που συμμετέχουν, τον προάγουν και τον εξαντλούν, οπότε, ποιος ο λόγος για μια ακόμη φωνή;

Έτσι λοιπόν έμεινα να παρατηρώ άλλα φαινόμενα στην πόλη τα οποία, αν δεν υπήρχαν τα προαναφερόμενα καυτά ζητήματα θα ήταν υποθέτω στην πρώτη γραμμή του διαλόγου και θα σκορπούσαν τον ανάλογο φόβο καθώς η ρήσις του Ισοκράτους «Μηδενί συμφοράν ονειδίσης, κοινή γάρ ή τύχη καί τό μέλλον αόρατον» ποτέ δεν έπαψε να είναι επίκαιρη.

Ένα απ’ αυτά είναι η πρόωρη άνθιση των κουτσουπιών, τις οποίες χαιρόμαστε σε κάποιους δρόμους και πλατείες της Αθήνας, κατά ένα ολόκληρο μήνα νωρίτερα φέτος. Το γεγονός μαζί με την ύποπτη καλοκαιρία που στην ουσία ακύρωσε παντελώς τον φετινό χειμώνα, χαιρετίζεται σε πολλούς τοίχους και αναρτήσεις με ιδιαίτερη αφέλεια, όπως στην εποχή του life style με λουλουδάκια και ταξιδάκια στο ύπαιθρο για να πάρουμε ανάσες μακριά από τη απάνθρωπη πόλη. Ορισμένοι μάλιστα δείχνουν να χαίρονται πολύ γιατί βλέπουν και τις αγριοκορομηλιές ανθισμένες και στα 800 μέτρα υψόμετρο αλλά δεν δείχνει να τους απασχολεί πως στα γύρω βουνά δεν χιόνισε καθόλου φέτος και τα ρέματα είναι σχεδόν στεγνά. Η καλοκαίρια μοιάζει γι’ αυτός ως ένα αγαθό αναλώσιμο και τίποτα παραπάνω.

Τα λέω αυτά γιατί οι ανθισμένες κουτσουπιές φέτος δεν μου προκαλούν τα αισθήματα άλλων προηγούμενων χρόνων αλλά ως ένας κακός οιωνός με γεμίζουν φόβο για την περεταίρω εξέλιξη του κλίματος, φόβο που έρχονται και τον ενισχύουν διάφορα δημοσιεύματα από σοβαρούς κύκλους επιστημόνων. Το γεγονός επιβεβαιώνει εκείνους που από χρόνια λένε ότι έχουμε μπει σε μια εποχή ξηρασίας σε πολλά σημεία του πλανήτη και κυρίως στη Μεσόγειο. Τούτο για την ταλαίπωρη χώρα μας με μια λέξη σημαίνει σιτοδεία, πράγμα που αν το προσεγγίσουμε από όλες τις πλευρές του θα καταλάβουμε πως πρόκειται πως οδεύουμε προς μια τεράστια καταστροφή την οποία είμαι βέβαιος πως δεν είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε καθώς ακόμη συνεχίζουμε να βλέπουμε καλοκαιρία χωρίς να αναλογιζόμαστε σε ποιο μήνα είμαστε. Καλή τύχη να έχουμε όλοι.

ΑΘΗΝΑ, 03032016

ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΘΩΑ

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΥΠΑΙΘΡΟ

Προκαλεί εντύπωση και συζητιέται έντονα σε πολλά ημιορεινά χωριά, η έκρηξη που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στην ανθοφορία των κουτσουπιών στις εξοχές και κυρίως στα παρατημένα χωράφια. Είναι δε τόσο έντονη αυτή η ανθοφορία που ολόκληρες περιοχές τις τελευταίες ημέρες του Απρίλη είναι τυλιγμένες μέσα στο μοβ χρώμα ενώ πυκνή παρατηρείται και σε κάποιες συστάδες και η λευκή ανθοφορία των μέλεγων.

Τούτα τα δέντρα υπάρχουν σε όλα τα δάση αλλά συνήθως περνούν απαρατήρητα καθώς επικαλύπτονται από άλλα μεγαλύτερα, πιο πληθωρικά και χάνονται στη σκιά τους. Έτσι μόνο την άνοιξη ξεχωρίζουν από την έντονη ανθοφορία τους ή το φθινόπωρο όταν τα φύλλα τους παίρνουν ένα πολύ ωραίο κιτρινοκαφέ χρώμα. Αυτά είναι που δίνουν και τις καλύτερες αποχρώσεις στα δάση της ημιορεινής ζώνης τον Οκτώβρη και τον Νοέμβρη.

Το γεγονός τώρα ότι είναι πιο έντονη και ζωντανή η ανθοφορία τους, οφείλεται λένε όσοι παρακολουθούν με πραγματικό ενδιαφέρον τα τεκταινόμενα στη φύση στο ότι έχουν εντελώς εγκαταλειφθεί μεγάλες εκτάσεις της ημιορεινής υπαίθρου όχι μόνο από την γεωργία αλλά και από την κτηνοτροφία, ιδιαίτερα από την αιγοτροφία που ήταν και ο κύριος εχθρός όχι μόνο αυτών των δέντρων αλλά και κάθε άλλου που τολμούσε να βγάλει ένα φυλλαράκι στην άκρη των χωραφιών. Ακόμη, ένας λόγος που πλημμύρισαν κουτσουπιές και μέλεγους οι εξοχές είναι γιατί περιορίστηκε και η παρέμβαση από τους ανθρώπους οι οποίοι χρησιμοποιούσαν τα νεαρά κλαριά τους, ιδιαίτερα των μέλεγων για πλήθος κατασκευές και κυρίως να τα πλέκουν με λάσπη και άχυρο τοίχους στα καλύβια και τα μαντριά ή τα χρησιμοποιούσαν για κλάρες στις καλλιέργειες των φασολιών ή και για φράχτες στους κήπους.

Τέτοιος λόγος για φράχτες δεν υφίσταται πλέον γιατί συνέπεια της εγκατάλειψης είναι και η αδιαφορία των νοικοκυραίων για τα χωράφια τους κι έτσι κανείς δεν απειλεί τους μέλεγους ενώ από την άλλη, οι απαγορεύσεις των δασικών υπηρεσιών εντείνουν το ζήτημα και το αποτέλεσμα είναι να έχει γίνει όλη η ύπαιθρος χώρα μια μάζα ποικίλης δασικής ύλης η οποία κατά τους καλοκαιρινούς μήνες μπορεί να προκαλέσει και μια οδυνηρή πυρκαγιά. Στην περίπτωση, θα ξεχαστεί η ωραία εικόνα που παρουσιάζεται την άνοιξη με την ανθοφορία και στη θέση της θα πάρει ένα σκηνικό στάχτης και καμένου τοπίου.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι φωτογραφίες με τις κουτσουπιές προέρχονται από τις εξοχές του χωριού Αμάραντος Ιτάμου και Ραχούλα Καρδίτσας ενώ η καλύβα με το πλέγμα από λούρες μέλεγου και λάσπη με άχυρα στη θέση Λιβάδια του Αμαράντου είναι φτιαγμένο από τον Μιχάλη Καπνογιάννη, πριν από 70 χρόνια.

- Το κείμενο και οι φωτογραφίες δημοσιεύτηκαν στις 13 Μαίου 2015 στο ένθετο περιοδικό της εφημερίδας "Εθνος" για το κυνήγι. 

ΟΙ ΚΟΥΤΣΟΥΠΙΕΣ ΧΡΩΜΑΤΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΜΑΗ

Μια έκτακτη ανθισμένη καλησπέρα από τις πλαγιές του Τυμφρηστού όπου ο Μάης μας πάει καλά αφού έριξε μια βροχούλα κι έτσι θα πάρουν μπροστά οι καλλιέργειες αλλά από την άλλη, το δίκτυο μάλλον θέλει ευχέλαιο η κανένα προσκύνημα σε κανένα σκήνωμα να κουνηθεί λίγο και να έχουμε γραμμή επικοινωνίας με τον κόσμο…

Ήταν όντως η πιο οργιαστική ανθοφορία των κουτσουπιών φέτος στο χωριό μου, τη Μεγάλη Κάψη Φθιώτιδας και το γεγονός μεταξύ άλλων οφείλεται και στην εγκατάλειψη κάθε αγροτικής δραστηριότητας στα μικροχώραφα γύρω και στις εξοχές του χωριού - θέμα πολύ σοβαρό και το οποίο σύντομα θα μας απασχολήσει. Προς το παρόν όμως ας απολαύσουμε μια ολάνθιστη γωνιά από τις εξοχές του χωριού, στο παρατημένο χωράφι του Βασιλάρα (Βασίλη Ποντικόπουλου) δίπλα από τον παλιό δρόμο στα Παυλέϊκα όπου μετά από συγκρίσεις με πολλά άλλα σημεία, εκεί οι κουτσουπιές δημιουργούσαν ένα αληθινά ανθισμένο δάσος που πνίγει την αχυρώνα που έφτιαξε κάποτε ο Παντελής Δεδούσης και σήμερα στεγάζει ο Γιάννης Τσιρώνης το κοπάδι του. (Με την ανθοφορία των κουτσουπιών στο χωριό μου και στα Άγραφα θα έχουμε αύριο συνέχεια). 

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 11052015

Η ΑΝΟΙΞΗ ΦΕΤΟΣ ΔΙΣΤΑΖΕΙ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΕΙ

 

Πάει πέρασε κι αυτό το Σαββατοκύριακο, με μια άνοιξη που φαίνεται διστακτική να προχωρήσει νωρίτερα από τον κανονικό της κύκλο στο χρόνο.Τούτο φαίνεται στην ανθοφορία των κουτσουπιών που συνήθως γίνεται το πρώτο δεκαήμερο του Απρίλη αλλά φέτος, λόγω της πρώιμης καλοκαιρίας έχουν φουσκώσει εδώ και αρκετές ημέρες αλλά δεν λένε να ανοίξουν γιατί ποιος ξέρει, τι ζημιές θυμούνται να έχουν πάθει άλλες φορές και διστάζουν να προχωρήσουν. Από την άλλη πλευρά οι νερατζιές της πόλης, πιο συνετές, ούτε καν επηρρεάστηκαν από τον ήλιο και τη ζέστη του Μάρτη και επιμένουν να κρατάνε ακόμη στα κλαδιά τον καρπό τους για να πιστεύουν φαίνεται πως είναι ακόμη χειμώνας.

-  Οι φωτογραφίες χθες το μεσημέρι, μπροστά στην Εθνική Βιβλιοθήκη με το σύμπλεγμα των δέντρων και την οδό Ιπποκράτους, εντελώς άδεια από κίνηση πεζών και τροχοφόρων....

ΑΘΗΝΑ, 17032014

ΟΙ ΚΟΥΤΣΟΥΠΙΕΣ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ

Θα μπορούσε να εννοηθεί Απρίλης και Μάης αν πρόκειται για μεγάλο υψόμετρο, χωρίς τις ανθισμένες κουτσουπιές ή πιο απλά Μεγάλη Εβδομάδα χωρίς να πλημμυρίσουν οι εξοχές με τα μελαγχολικά λουλούδια αυτού του πανέμορφου δέντρου της ελληνικής υπαίθρου;

Όχι βέβαια και τούτο το καταλαβαίνουμε ακόμα και στην Αθήνα όπου πολλοί της δρόμοι, ακόμα και πλατείες στολίζονται αυτές τις ημέρες με τα γλυκά, μωβ λουλούδια και δίνουν το πικρό χρώμα του Απριλομάη στην παρατημένη από ανθρώπους και άρχοντες πόλη που ζούμε. Όπως και να έχει, εκεί που πάντα θριαμβεύουν οι κουτσουπιές είναι τα ημιορεινά της Ελλάδας και τις έχω θαυμάσει ιδιαίτερα στη Δυτική Φθιώτιδα, στο Σπερχειό και τα ριζά των Αγράφων στην Καρδίτσα τα περασμένα χρόνια και έχω γράψει μάλιστα ένα σωρό κείμενα γι’ αυτές.

Φέτος όμως έτυχε να μας προσκαλέσουν το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε καλοί φίλοι στην Ακαρνανία, συγκεκριμένα σε μια παραλιακή περιοχή κάτω από το χωριό Παλιάμπελα της Βόνιτσας όπου απολαύσαμε την άνοιξη να κυριεύει τον ωραίο τόπο μέσα σε μια μέρα. 
Εκεί βέβαια είναι λίγο διαφορετική η βλάστηση και μόνο σε λίγα σημεία της εξοχής, σαν μωβ συννεφάκια, οι ανθισμένες κουτσουπιές ίσκιωναν τα πρώτα δειλά φυλλώματα που άρχιζαν να φουντώνουν σ τα κλαδιά των άλλων δέντρων. Έστω και λίγες οι κουτσουπιές, κατάφερναν εντούτοις να δώσουν κι εκεί τον τόνο της ανάστασης των δέντρων.

Το ίδιο αραιή ήταν η παρουσία των ανθισμένων κουτσουπιών σε όλη τη διαδρομή από τη Βόνιτσα ως τον Αστακό μέσω της παραλιακής οδού που τρέχει δίπλα στο Ιόνιο πέλαγος το οποίο έλαμπε χθες σαν να ήταν Πάσχα.

Γι’ αυτό και ξαφνιαστήκαμε όταν σε μια στροφή λίγο πριν από το Μύτικα, είδαμε να ξεπροβάλλει θαρρείς μέσα από τη θάλασσα, ένα ανθισμένο σύννεφο που ήταν κουρνιασμένο στα κλαδιά μιας τεράστιας κουτσουπιάς που πρέπει να έχει μεγάλη δύναμη να φυτρώσει στα σκληρά βράχια της ακτής, να μουσκεύει από το αλμυρό κύμα και φυσικά τύχη που γλίτωσε από τα μπάζα κατά την διάνοιξη του δρόμου.

ΑΘΗΝΑ, 14042011