ΟΙ ΚΑΛΟΙ ΟΙΩΝΟΙ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΒΔΟΜΑΔΟΥ

Το Μεγαλοβδόμαδο θυμάμαι, όταν ήμουν ακόμη παιδί στο χωριό, δεν έμοιαζε σε τίποτα με αυτό που ζούμε σήμερα σε κάθε μικρή πατρίδα και δεν διαφέρει καθόλου από μια πόλη καθώς το τυπικό του έχει φορτωθεί τόσο πολύ από τα έθιμα που επιβάλλει η αγορά και υπαγορεύουν συμπεριφορές που καταντούν βαρετές, μη πω τίποτα χειρότερο…

Το βασικό χαρακτηριστικό εκείνων των Μεγαλοβδόμαδων ήταν η λιτότητα στην κατανάλωση των αγαθών, η αυστηρότητα στις κινήσεις και τους τρόπους και φυσικά, η προετοιμασία του νοικοκυριού για την Ανάσταση. Προετοιμασία η οποία δεν περιορίζονταν στην κουζίνα και την ψησταριά αλλά και στην αυλή, στο μαντρί, τα χωράφια και τα κήπια. Ειδικά για τα κήπια το Μεγαλοβδόμαδο αν ήταν στεγνός ο καιρός εκεί δίνονταν η μεγάλη, πρώτη μάχη για το νοικοκυριό καθώς έπρεπε να οργωθούν και να είναι έτοιμα μόλις ζεστάνει ο καιρός να φυτευτούν. Έτσι, δεν προλάβαιναν να πάρουν ανάσα οι άνθρωποι και τις περισσότερες φορές γύριζαν στο σπίτι από τα χωράφια όταν είχαν ήδη τελειώσει οι λειτουργίες τις οποίες παρακολουθούσαν συνήθως οι γέροι και τα λιανοπαίδια. Από τη Μεγάλη Πέμπτη και μετά άρχιζε να πυκνώνει το εκκλησίασμα και το παρών του στην εκκλησία έδινε σύσσωμο το χωριό τη νύχτα της Ανάστασης και το απόγευμα της Αγάπης.

Όλο το Μεγαλοβδόμαδο ο κόσμος τότε ήταν σκυμμένος στη δουλειά, στο χωράφι και σήκωνε το κεφάλι μόνο να ξεδιψάσει και σαν έπαιρνε είδηση καθένα πουλί νε πετάει ή να κελαϊδάει στους θάμνους ή στο κοντινό δασάκι, στέκονταν να το ακούσει και να το καμαρώσει γιατί αυτά ήταν τα μόνα πλάσματα που του έκαναν συντροφιά στο μόχθο του, ειδικά σε τίποτα απόμακρα χωραφάκια και τούτο θεωρούσε καλό οιωνό για τη σοδειά και την προκοπή. Και ήταν γεμάτος ο τόπος πουλιά όλων των ειδών εκείνα τα χρόνια και πετούμενα που σπάνια πια βλέπουμε, όπως τσαλαπετεινοί, κορυδαλλοί, πέρδικες κι άλλα όμορφα για την κοψιά της κι άλλα γλυκόλαλα σαν τα κοτσύφια και τα αηδόνια που με αυτά έκλεινε μια μέρα γεμάτη μόχθο για τον νοικοκύρη…

ΣΗΜΕΙΩΣΗ. Η φωτογραφία του τσαλαπετεινού και της γαλαζοπαππαδίτσας στο Γαύρο πάνω από τα Καμπιά της Δυτικής Φθιώτιδας που μου έστειλε ο καλός φίλος Γιάννης Αυγέρης μου θύμισε τα χρόνια που οι φωνές της άνοιξης ακούγονταν σε κάθε χωράφι και στράτα του χωριού…

ΑΘΗΝΑ, 03042018

ΕΝΑ ΔΕΙΛΙΝΟ ΣΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΦΘΙΩΤΙΔΑ

Τέτοιες ημέρες ήταν πριν από δυο χρόνια που επιστρέφοντας από το χωριό στην Αθήνα περάσαμε την γέφυρα της Παλιοβράχας να βγούμε στη Σπερχειάδα για να δούμε το παζάρι. Ήταν απόγευμα, ώρα που ο ήλιος έγερνε πίσω από τις κορυφές του Τυμφρηστού προς την Ευρυτανία μέσα από μια αραιή συννεφιά που λειτουργούσε σαν φίλτρο στο θερμό φως του και έδινε μια άλλη διάσταση, σχεδόν εξωπραγματική στα χρώματα εκείνου του ωραίου δειλινού που στράγγιζαν με λάμψη στα νερά του Σπερχειού που  εκείνη τη χρονιά δεν ήταν ένας ξεροπόταμος όπως φέτος. 

AΘΗΝΑ, 24102017

Η ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΡΟ

Με τον Γιώργο Γιαννακόπουλο, Δημήτρη Καρρά και Χρήστο Γκιόλα στην πλατεία του Δικάστρου όπου εκτίθενται οι φωτογραφίες από το Δίκαστρο και τη Δυτική Φθιώτιδα.  

Ο Πρόεδρος του Λαογραφικού Μουσείου Δικάστρου Χρήστος Γκιόλας μιλά για την έκθεση.

Με δυο ενότητες φωτογραφιών ξεκίνησε χθες η έκθεση φωτογραφίας στην πλατεία του Δικάστρου που συμπεριέλαβε στις καλοκαιρινές εκδηλώσεις του χωριού το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Δικάστρου και η υποδοχή τους από πλευράς των Δικαστριωτών και των επισκεπτών ήταν συγκινητική καθώς μέσα απ’ αυτές, «ανακάλυπταν» το χωριό τους και τις ομορφιές της Δυτικής Φθιώτιδας. Η μια ενότητα, του Δημήτρη Καρρά παρουσιάζει ωραίες εικόνες και λεπτομέρειες από το Δίκαστρο και η άλλη με τη δική μου ματιά, εικόνες από το χωριό Γαρδίκι χωμένο στα χιόνια και από την Γραμμένη Οξυά το φθινόπωρο.

Είναι η πρώτη φορά που γίνεται μια έκθεση φωτογραφίας στο Δίκαστρο και ο ενθουσιασμός για τη συνέχεια ήταν φανερός απ’ όλους. Ήδη έγιναν οι πρώτες συζητήσεις και έπεσαν και οι σχετικές ιδέες για το θέμα της έκθεσης την επόμενη χρονιά και όπως δείχνουν τα πράγματα και οι συμμετοχές θα είναι πολλές και το θέμα θα αγκαλιάσει όλα τα χωριά και κυρίως τους ανθρώπους που ζουν και προκόβουν στη Δυτική Φθιώτιδα.    

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 19082017

ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΡΟ

Το Δίκαστρο και το Βελούχι, από τον Δημήτρη Καρά.

Το Δίκαστρο, ένα όμορφο χωριό της Δυτικής Φθιώτιδας είναι αντικρινό από τη Μεγάλη Κάψη, στα βόρεια κατά Θεσσαλία μεριά και οι δεσμοί με τους περισσότερους ανθρώπους του καλλιεργήθηκαν στα μαθητικά χρόνια στο Γυμνάσιο Αγίου Γεωργίου και παραμένουν ακόμη ισχυροί . Έτσι λοιπόν με χαρά συμμετέχουμε στις πολιτιστικές εκδηλώσεις που διοργανώνουν οι Δικαστριώτες με μεγάλη επιτυχία κάθε καλοκαίρι αλλά και όλο το χρόνο κρατάμε μια γόνιμη επικοινωνία. 

Τσοπάνος και τσοπανόσκυλο στη Γραμμένη Οξυά, από τον Ηλία Προβόπουλο.

Φέτος οι φίλοι από το Δίκαστρο μεταξύ των άλλων ωραίων πολιτιστικών δραστηριοτήτων έχουν διοργανώσει και έκθεση φωτογραφίας με θέμα στοιχεία του Δικάστρου αλλά και της ευρύτερης περιοχής της Δυτικής Φθιώτιδας η οποία θα εγκαινιαστεί σήμερα, 18 Αυγούστου στις 19.30 το απόγευμα στην πλατεία του χωριού και τις φωτογραφίες υπογράφουν ο Δημήτρης Καράς με θεματογραφία το Δίκαστρο κι εγώ με άλλες περιοχές του τόπου μας. 

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 18082017

ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΩΣΙΜΗ ΓΕΩΡΓΙΑ ΣΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΦΘΙΩΤΙΔΑ

Από αριστερά: Χρόνης Βάρσος, Ναταλί Τσιγαρίδου, Ηλίας Κάνταρος και Αφροδίτη Ρήγα

Μια πολύ ενδιαφέρουσα ημερίδα με θέμα «Κτηνοτροφικά φυτά και βιώσιμη Γεωργία» έγινε χθες στη Σπερχειάδα, στο Συνεδριακό Κέντρο «Αθανάσιου και Μαίρης Ακρίδα» και ήταν, παρά τις συγκυρίες της εποχής που θέλει τον κόσμο στα χωράφια και τα κοπάδια, αρκετό το κοινό που την παρακολούθησε.

Την πρωτοβουλία είχε ο δραστήριος Σύλλογος των Απανταχού Παλαιοβραχινών και στην εκδήλωση που έγινε με την υποστήριξη της Greenpeace και του Δήμου Μακρακώμης μίλησαν οι Ναταλί Τσιγαρίδου εκ μέρους της Greenpeace και οι γεωπόνοι Ηλίας Κάνταρος και Αφροδίτη Ρήγα ενώ ακολούθησε συζήτηση. Παρόντες στην εκδήλωση ήταν ο Αντιπεριφερειάρχης Κώστας Αποστολόπουλος, ο δήμαρχος Μακρακώμης Θύμιος Παπαευθυμίου, ο δημοτικός σύμβουλος Πάνος Κοντογιώργος καθώς και άλλοι συμπατριώτες που ασχολούνται και τα δημόσια πράγματα της περιοχής. 

Το θέμα της ημερίδας έχει ιδιαίτερη σημασία για την Δυτική Φθιώτιδα καθώς είναι ένας τόπος προικισμένος από τη Φύση και μπορεί να προχωρήσει στο μέλλον σε μιας καλύτερης ποιότητας γεωργία και κτηνοτροφία χωρίς τη χρήση γενετικά τροποποιημένων ζωοτροφών και την εξάρτηση από την διεθνή αγορά σπόρων ενώ σημαντικό ρόλο καλείται να παίξει πάλι η παράδοση η οποία αποτελεί κεφάλαιο για όλους στην περιοχή και πρέπει να προσεγγιστεί με ένα νέο τρόπο έτσι ώστε η εμπειρία αιώνων σε συνδυασμό με την επιστήμη να αποδώσει τους κατάλληλους καρπούς.

Κανάρης Τσίγκανος, Ηλίας Κάνταρος, Αφροδίτη Ρήγα

Στους συντοπίτες που πήραν την πρωτοβουλία να ανοίξουν το θέμα και σε αυτούς που τους άκουσαν και κουβέντιασαν με τους γεωπόνους εύχομαι καλή συνέχεια και στον φίλο Κανάρη Τσίγκανο που βλέπει τα πράγματα με πολύ ενθουσιασμό καλή σοδειά φέτος από τα μελίσσια του.

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 30042017

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΤΤΑ!

Με τον Γιώργο Τσώνο σηκώνουμε το κολοκύθι γίγας!

Παρακράτησε η ζωή του μεγάλου κολοκυθιού των 41.150 κιλών(!) που έθρεψε φέτος η κοιλάδα του Σπερχειού, το οποίο στόλιζε από τον Σεπτέμβριο την είσοδο του κρεοπωλείου του Γιώργου Τσώνου στον Άγιο Γεώργιο Τυμφρηστού και ήρθε η ώρα του για σφάξιμο – στην περίπτωση σε κοινή θέα γιατί δεν θα έχει αίματα αλλά μόνο ζουμιά και σπόρια!

Η σφαγή θα γίνει σήμερα στις 12 το μεσημέρι μπροστά στο κρεοπωλείο και είστε όλοι προσκαλεσμένοι για να χαρείτε αυτή την πρωτότυπη, για ένα τέτοιο κατάστημα δράση, να πάρετε ένα μικρό κομμάτι ο καθένας για να κάνετε πίτες και από λίγα σπόρια για τον κήπο σας. Σημειώνουμε πως θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας και κατάλογος των καλλιεργητών οι οποίοι θα κληθούν τον Αύγουστο να μας παρουσιάσουν αποτελέσματα των προσπαθειών τους να κάνουν ένα μεγαλύτερο, από το μητρικό κολοκύθι. 

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 03022017

ΤΟ «ΧΑΝΙ ΠΛΑΤΑΝΙΑ» ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΠΑΛΙ…

Από αριστερά, Ανδρέας Πλατανιάς, Δήμητρα Μητσάκη και Γιάννης Πλατανιάς

Το «Χάνι του Πλατανιά» είναι στο δρόμο Λαμία – Καρπενήσι, λίγα χιλιόμετρα μετά τον Άγιο Γεώργιο και λίγο πριν αρχίσουν οι ανηφόρες για τις Ράχες Τυμφρηστού και από εκεί ξεκινάει και ο δρόμος που οδηγεί στα χωριά του Ανατολικού Τυμφρηστού, τη γενέτειρα Μεγάλη Κάψη και τα άλλα που ακολουθούν και καταλήγει μέσα στην Ευρυτανία.

Το Χάνι το οποίο ίδρυσε ο Γιάννης Πλατανιάς μετά το 1950, σε αυτό το κομβικό σημείο για την συγκοινωνία και μέσα στα πλατάνια γνώρισε δόξες σε όλη τη διάρκεια της λειτουργίας του, ειδικά δε τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες που όλα τα χωριά ήταν γεμάτα κόσμο. Εκεί κατέβαιναν όσοι έρχονταν με τα ιστορικά ημιλεωφορεία από τα χωριά της Ευρυτανίας και έπαιρναν το λεωφορείο της γραμμής από τη Λαμία για να πάνε στο Καρπενήσι κι εκεί περίμεναν και το δικό τους τοπικό να επιστρέψουν. Εκεί όμως έκαναν στάση πολλά άλλα οχήματα για να πάρουν μια ανάσα οι επιβάτες τους πριν αρχίσουν οι δύσκολες ανηφοριές του Τυμφρηστού να πιούν έναν καφέ και εύρισκαν πάντα και ωραίο φαγητό.

Ήταν μερακλής ο μπάρμπα Γιάννης Πλατανιάς και πολύ αγαπητός άνθρωπος και γι’ αυτό τον προτιμούσαν και οι ντόπιοι και οι περαστικοί και το ίδιο ακολούθησε με τον γιο του Πάνο που ανέλαβε το Χάνι και ο οποίος μάλιστα το στόλισε με δεκάδες παραδοσιακά αντικείμενα – σχεδόν Μουσείο το είχε κάνει- κι έτσι το κράτησε μέχρις ότου δεν μπορούσε να το δουλέψει. Από τότε το Χάνι πήραν και το δούλεψαν για λίγα χρόνια άλλοι επαγγελματίες αλλά τώρα ήρθε η ώρα να το αναλάβει η Τρίτη γενιά των Πλαταναίων, τα αδέρφια Γιάννης, Ανδρέας και Κώστας και να αρχίσει μια νέα περίοδος γι’ αυτό. 

Ανδρέας και Γιάννης Πλατανιάς με ιστορικές φωτογραφίες από το Χάνι 

Το «Χάνι του Πλατανιά από την παραμονή των Χριστουγέννων επαναλειτουργεί υπό την διεύθυνση των γιων του Πάνου Πλατανιά. Πλήρως ανακαινισμένο και υποδέχεται τους πελάτες του σε μια ωραία αίθουσα με τζάκι συνεχώς αναμμένο όπου μπορούν να απολαύσουν τη στάση τους με καφέ, ποτά και φαγητό από σπιτική κουζίνα στην οποία μαγειρεύει η Δήμητρα Μητσάκη και μπορεί να ικανοποιήσει όλες τις προτιμήσεις. Το Χάνι του Πλατανιά λειτουργεί από το πρωί ως αργά το απόγευμα και όποιος θέλει να βρεί στρωμένο το τραπέζι μπορεί να τηλεφωνήσει στο 6974971958. 

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 26122016

ΤΑ ΛΟΥΚΑΝΙΚΑ "ΤΣΩΝΟΣ" ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ

O Πάνος Τσώνος με τον γιο του Γιώργο στο κρεοπωλείο. 

Ήταν και είναι δεμένα τα Χριστούγεννα και όλο το εορταστικό Δωδεκαήμερο με τα κρέατα, ειδικά τα χοιρινά από ζώα που έτρεφαν προς τούτο όλο το χρόνο οι νοικοκυραίοι σε κάθε γωνιά της Ελλάδας κι έτσι ξεχώριζαν οι γιορτινές μέρες στο τραπέζι τους. Μέχρι να φτάσει όμως εκεί το κρέας ή ότι έφτιαχναν με αυτό και επειδή δεν τα κατάφερναν όλοι στο σφάξιμο, έπρεπε να περάσει από την αυλή τους ο χασάπης του χωριού με το μαχαίρι του…

O Πάνος Τσώνος

O Πάνος Γ. Τσώνος (1944) γεννήθηκε στον Άγιο Γεώργιο Τυμφρηστού, ένα χωριό πάνω από τον Σπερχειό ποταμό που εκείνα τα χρόνια απλώνονταν συνέχεια χάρη στην εγκατάσταση σε αυτό των οικογενειών που ζούσαν στις διάσπαρτες τοποθεσίες της μεσημβρινής πλαγιάς στα ριζά του Τυμφρηστού και μεγάλωσε ανάμεσα στο χωριό και στο Καβρόρεμα όπου ήταν τα πατρογονικά κτήματα κι εκεί ήταν που επέλεξε πως στη ζωή του θα γίνονταν χασάπης. Χασάπης ήταν και ο παππούς του, Παναγιώτης, χασάπης και ο πατέρας του Γιώργος, χασάπης συνέχισε και ο γιoς του Γιώργος που διατηρεί σήμερα σύγχρονο μαγαζί στον Άγιο Γεώργιο ο οποίος μάλιστα έχει και μια καλή επιχείρηση που παρασκευάζει λουκάνικα.

O Πάνος Τσώνος σφάζει τα χοιρινά των συγχωριανών του

Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά, όπως μας τα διηγήθηκε ο Πάνος Τσώνος ο οποίος από τότε που πήγαινε στο Δημοτικό Σχολείο, τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’50 που όλη η Ελλάδα προσπαθούσε να συνέλθει από μια δεκαετία πολέμου, ήθελε να πιάσει το μαχαίρι αλλά δεν τα κατάφερνε να ρίξει κάτω το ζώο. Τότε έμπαινε στη μέση ο παππούς του κι έτσι και με τις συμβουλές του ξεκίνησε να γίνει χασάπης σφάζοντας αρνιά και μάλιστα με το αριστερό χέρι, πράγμα που διατήρησε ως την ημέρα που το παρέδωσε στο γιο του Γιώργο.

Έτσι ξεκίνησε ο Πάνος και γρήγορα εξελίχθηκε σε πρώτης τάξεως χασάπη ο οποίος εκτός από το ζώα που έσφαζε για το χασάπικο και την ταβέρνα του πατέρα του, τις ημέρες των Χριστουγέννων έσφαζε τα περισσότερα από τα γουρούνια που έθρεφαν οι χωριανοί για τις γιορτές. Η σφαγή γινόταν πάντα στην αυλή του σπιτιού που είχε το γουρούνι και βοηθούσαν και οι νοικοκυραίοι στο πιάσιμο του ζώου που συνήθως έσκουζε δαιμονισμένα και στο κρέμασμά του στα κλαριά του κοντινού δέντρου ή από κανένα πάτερο της παράγκας. Ο Πάνος το έγδερνε αμέσως, το τεμάχιζε και από εκεί και πέρα αναλάμβαναν οι άντρες και οι γυναίκες του σπιτιού να τον επεξεργαστούν και να φτιάξουν από λίπος, λουκάνικα μέχρι πατσά γιατί τίποτα δεν πήγαινε χαμένο από το ευλογημένο αυτό ζωντανό που έθρεφε κάθε σπίτι με ότι παρήγαγε κυρίως το χωράφι τους και ο κήπος τους.

Λιγότερη από μια ώρα αφιέρωνε ο Πάνος σε κάθε γουρούνι και αμέσως έφευγε για το επόμενο σπίτι που τον περίμεναν να σφάξει τον οικόσιτο χοίρο τους. Έτσι κατάφερνε και έβγαζε μέσα στην ημέρα εφτά – οχτώ γουρούνια και τα περισσότερα τα έσφαζε την παραμονή αλλά και την ίδια την ημέρα των Χριστουγέννων που πολλοί νοικοκυραίοι προτιμούσαν γιατί νήστευαν και δεν ήθελαν να μπουν σε πειρασμό με τα πρώτα κοψίδια. 

Η αμοιβή του νεαρού και ιδιαίτερα σβέλτου χασάπη εκείνα τα χρόνια ήταν το δέρμα του γουρουνιού τα Χριστούγεννα και των αρνοκάτσικων το Πάσχα. Τότε τα μάζευε ο έμπορος Κομματάς στην Σπερχειάδα και ήταν ένα καλό μεροκάματο για τους χασάπηδες.

Μαχαίρια ο Πάνος, αλλά και όλοι οι Τσωναίοι και όλοι οι χασάπηδες της περιοχής προμηθεύονταν από τον Παντελή Λαγό, σιδερά που έγραψε ιστορία στα Διπόταμα, λίγο πιο πάνω από τον Άγιο Γεώργιο και την τέχνη συνέχισαν τα παιδιά του Κώστας και Βασίλης οι οποίοι λόγω ηλικίας δεν μπορούν πλέον να κάνουν πολλά πράγματα.

Ο Πάνος συνέχισε να σφάζει τα ζωντανά του χωριού όπου βολεύονταν αυτός ή οι νοικοκυραίοι μέχρι που οι υγειονομικοί κανονισμοί υποχρέωσαν όλους τους χασάπηδες να τα πηγαίνουν πρώτα στα σφαγεία του χωριού και τελευταία στα σύγχρονα σφαγεία της Σπερχειάδας. «Σαν πρωτοπήγα εκεί», λέει, «ήρθαν όλοι οι χασάπηδες γύρω μου και με κοίταγαν πόσο γρήγορα  έγδερνα τα ζωντανά και μάλιστα με το αριστερό χέρι. Δεν το πίστευαν και απ’ όλους άκουγα καλά λόγια. Πήγαινα μέχρι πριν από λίγα χρόνια κι έσφαζα, τώρα πάει ο Γιώργος που κράτησε το μαγαζί. Που και που σφάζω κι εγώ κανένα έτσι για να θεωρούμαι μάχιμος!». 

O Πάνος Τσώνος σφάζει τα χοιρινά των συγχωριανών του

Πέρα από το σφάξιμο των χοιρινών και των αρνοκάτσικων του χωριού ο Πάνος Τσώνος από πολύ νέος ανέλαβε και το χασάπικο που είχε ξεκινήσει προπολεμικά ο παππούς του στο χωριό και την ταβέρνα όπου εκτός από ψητά κρέατα ο περαστικός από τον Άγιο Γεώργιο – ήταν σταθμός τότε ο Άγιος Γεώργιος για όλα τα διερχόμενα αυτοκίνητα από και προς τη Δυτική Φθιώτιδα και την Ευρυτανία- εύρισκε και μαγειρευμένο φαγητό. Στα πανηγύρια δε του χωριού, του Αγίου Γεωργίου και της Παναγίας ήταν και το μαγαζί που έφερνε όργανα και διασκέδαζε ο κόσμος. Από το αυτοσχέδιο πάλκο στο μαγαζί του Τσώνου πέρασαν και έπαιξαν ορισμένοι από τους καλύτερους μουσικούς της περιοχής.

«Στην αρχή τα πανηγύρια» θυμάται ο Πάνος, «γίνονταν σε μια παράγκα απέναντι από το σημερινό μαγαζί γιατί στο πέρασμά τους οι Γερμανοί από τον Άγιο Γεώργιο τον Αύγουστο του ’44 δεν άφησαν τίποτα όρθιο. Μετά σιγά – σιγά άρχισα να χτίζουν και ολοκλήρωσαν σύντομα το σημερινό μαγαζί που γνώρισε όπως προαναφέρθηκε δόξες τα περασμένα χρόνια που ήταν ακόμη γεμάτα τα χωριά από κόσμο και τα τελευταία χρόνια συστηματοποίησαν και την παραγωγή λουκάνικων τα οποία είναι ονομαστά και πέρα από τα σύνορα της Δυτικής Φθιώτιδας, πράγμα που ακολούθησαν και άλλα μαγαζιά στο χωριό.

Ο Πάνος αφηγείται πως ξεκίνησαν να κάνουν λουκάνικα για το μαγαζί: «Στην αρχή κόβαμε το κρέας με τον μπαλτά και γεμίζαμε τα έντερα με το χωνί, μετά πήραμε μια χειροκίνητη μηχανή κιμά αλλά γρήγορα περάσαμε στις αυτόματες ηλεκτρικές μηχανές και φτιάχνουμε εξαιρετικά παραδοσιακά λουκάνικα, τέχνη για την οποία φημίζεται ολόκληρο το χωριό γιατί εκτός από εμάς, ασχολούνται και άλλα τρία – τέσσερα μαγαζιά και όλοι βγάζουν εξαιρετικά λουκάνικα. Όλοι επίσης φροντίζουμε να έχουμε και καλά κρέατα, κυρίως ντόπια καθώς ο τόπος μας κρατάει αρκετές κτηνοτροφικές μονάδες και μεγάλα κοπάδια».

Και να μην ξεχνάμε, για τους χορτοφάγους έχουμε και άλλες προτάσεις… http://actimon.blogspot.gr/2016/10/blog-post.html

ΑΘΗΝΑ, 13122016

ΤΟ ΒΕΛΟΥΧΙ ΟΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΣΟΥΚΑ

Λίγο μετά την Μακρακώμη, μια πινακίδα δεξιά στο δρόμο δείχνει πως αυτός οδηγεί στο χωριό Τσούκα, τη Φουρνά Ευρυτανίας μέσω Ζαχαράκι, τη Ρεντίνα και την Καρδίτσα. Πρόκειται για ένα ιστορικό δρόμο ο οποίος ξεκίνησε για να ενώνει την Φθιώτιδα με τη Θεσσαλία αλλά ποτέ δεν ολοκληρώθηκε και μόνο μέχρι την Τσούκα έχει άσφαλτο και μπορεί να πάει ένα συμβατικό αυτοκίνητο. Από εκεί κει πέρα είναι ένας απρόοπτος χωματόδρομος και μπορούν να τον περάσουν μόνο αγροτικά και ειδικά οχήματα!

Από αυτόν τον χωματόδρομο μπήκαμε χθες μαζί με τον Γιώργο Καραλή, πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου Τσούκας «Όρειος Μείραξ» στο δυνατό αγροτικό του Παναγιώτη Κωνσταντέλλου (Ντελ για τους φίλους του) και πήγαμε ως τη διασταύρωση με το Ροβολιάρι και τη Ρεντίνα. Σκοπός τους ήταν και τους ευχαριστώ να γνωρίσω αυτόν τον υπέροχο τόπο τον οποίο βλέπω από το Βελούχι αλλά ποτέ δεν είχα αξιωθεί να τον περπατήσω.

Είδαμε πολλά και ωραία, κυρίως χωράφια οργωμένα, δάση και μεγάλες βελανιδιές ντυμένες με το χαλκό χρώμα του Νοέμβρη, καλύβες παλιές κτηνοτρόφων αλλά και καινούργιες, μιλήσαμε για πολλά και κανονίσαμε να ξανακάνουμε τη διαδρομή. Εγώ έκανα κάποιες φωτογραφίες γι’ αυτά που θέλω να γράψω τις επόμενες ημέρες αλλά δεν μπορώ να μην σας δείξω πως φαίνεται, παρά την ελαφρά ομίχλη που κάλυπτε όλη τη Δυτική Φθιώτιδα,  το μοναδικό, το τεράστιο Βελούχι από ένα σημείο αυτού του δρόμου!

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 21112016

ΤΑ ΑΓΑΘΟΕΔΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ

O Τάκης Αλατάς  στην έκθεση "Κοιλάδα Σπερχειού"

Τα χέρια της μάνας πάντα φτιάχνουν τα καλύτερα για το οικογενειακό τραπέζι αλλά και για όποιον άλλον φτάσει στο σπίτι, οι γεύσεις θα μείνουν αξέχαστες. Τα χέρια της μάνας, Αγαθής Αλατά και η πείρα της ήταν που ξεκίνησαν στη Σπερχειάδα ένα εργαστήριο με χειροποίητα παραδοσιακά εδέσματα και όλα τα υπέροχα προϊόντα που βγαίνουν απ' αυτό πήραν το όνομα Αγαθοεδέσματα!!!

O Τάκης Αλατάς (δεξιά) με την Αποστολία Καρανίκα και τον Θανάση Βουζά στην έκθεση "Κοιλάδα Σπερχειού"

Τα «Αγαθοεδέσματα» τα οποία γνωρίσαμε στην έκθεση «Κοιλάδα Σπερχειού» είναι χειροποίητες χυλοπίττες με ντόπια αυγά και γάλα και αλεύρι από το μύλο του Γερμανού στη Μακρακώμη καθώς και με αλεύρι από δίκοκο σιτάρι και ολικής αλέσεως, τραχανάδες κάθε είδους και παραδοσιακές πίτες που στεγνώνουν με φυσικό τρόπο χωρίς υψηλές θερμοκρασίες. Στα «Αγαθοεδέσματα» συμπεριλαμβάνονται επίσης ωραία γλυκά κουταλιού, μαρμελάδες και γευστικά λικέρ με φρούτα από την περιοχή ενώ διαθέτουν επίσης και τσάι και ρίγανη από τα Βαρδούσια. Σημειώνουμε πως όποιος θέλει μπορεί να πάει στο εργαστήριο στην Σπερχειάδα και να διαλέξει ότι προϊόν επιθυμεί ενώ στα τηλέφωνα 6981737511 και 2236045192 μπορεί να ζητήσει πληροφορίες και να κάνει παραγγελίες.    

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 31102016

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΚΚΑΣ ΣΤΑ ΚΡΑΣΙΑ «ΟΙΝΩΝ ΦΘΙΑΣ»

Ο Γιώργος Μάκκας με τα κρασιά "Οίνων Φθίας"

Ο Γιώργος Μάκκας, με ρίζες από τον Κρέντη Ευρυτανίας μεγάλωσε και εργάστηκε στην Αυστραλία όπου και εκπλήρωσε κι ένα όνειρό του, να σπουδάσει αμπελουργία και οινοποιία και τις γνώσεις και την εμπειρία του τις μετέφερε στην Ελλάδα και στην μικρή του πατρίδα επιχείρησε να συστήσει μια οινοποιία και να φτιάξει ωραία αμπέλια.

Εδώ και δυο χρόνια όμως ο Γιώργος άφησε την Ευρυτανία και κατέβηκε στον κάμπο, συγκεκριμένα στην Τσούκα, κοντά στην Μακρακώμη και συνεταιρίστηκε με τον ήδη γνωστό στην περιοχή για τα ωραία βιολογικά αμπέλια και την καλή οινοποιία, Γιώργο Καρανίκα και μαζί ξεκίνησαν να δώσουν μια άλλη πνοή στο πολύτιμο αυτό προϊόν της Δυτικής Φθιώτιδας του οποίου όλον τον κύκλο, από το αμπέλι ως το μπουκάλι είναι πλέον υπεύθυνος και μεταφέρει πολλά από την εμπειρία του στα κρασιά της Αυστραλίας.

Ο Γιώργος Μάκκας και ο Γιάννης Κατσίκας με τα κρασιά "Οίνων Φθίας"

Τον Γιώργο Μάκκα τον είδαμε προχθές στην έκθεση «Κοιλάδα Σπερχειού» και δοκιμάσαμε μαζί του εξαιρετικά κρασιά με την ετικέτα «Οίνων Φθίας» καθώς και αποστάγματα και του ευχηθήκαμε, με την δική του εμπειρία και προσοχή να φθάσουν μια μέρα τα κρασιά της Δυτικής Φθιώτιδας ως την Αυστραλία και σε όλον τον κόσμο. Για όποιον θέλει να γνωρίσει τα κρασιά «Οίνων Φθίας» μπορεί να απευθυνθεί στον Γιώργο, στο τηλέφωνο 6973710137. 

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 29102016  

ΟΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΛΑΔΑΣ ΤΟΥ ΣΠΕΡΧΕΙΟΥ

Είναι από τις πιο εύφορες περιοχές της Ελλάδας η κοιλάδα του Σπερχειού, ήτοι η λεκάνη του ποταμού Σπερχειού στη Δυτική Φθιώτιδα που μαζί με τις ήμερες πλαγιές των γύρω βουνών της συνθέτουν ένα μοναδικό τοπίο, κατάλληλο για κάθε είδους καλλιέργειες ενώ ιδανική είναι επίσης για την κτηνοτροφία και η ανάπτυξη των κορυφογραμμών, του Τυμφρηστού, της Γραμμένης Οξυάς, του Γουλινά, της Όθρυος που στεφανώνουν την περιοχή και την προφυλάσσουν από τους αέρηδες, τον βοριά κυρίως ενώ το άνοιγμά της προς τον Μαλιακό κόλπο της δίνει τη δυνατότητα της επικοινωνίας με τα πέρατα του κόσμου.

Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι σε όλες τις εποχές της ιστορίας, οι άνθρωποι της Δυτικής Φθιώτιδας, χάρη στην σύνθετη αλλά ήπια φύση, το ανάγλυφο και την γονιμότητα του εδάφους ξεχώριζαν για την προκοπή τους και συνεχίζουν και σήμερα να είναι ένα από τα πιο νοικοκυρεμένα κομμάτια της ελληνικής υπαίθρου ενώ σημαντική είναι και η παραγωγή σε διάφορα αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα καθώς και στην μεταποίηση πολλών από αυτά.

Παρά ταύτα όμως παρατηρείται μια διστακτικότητα σε σχέση με άλλες περιοχές της Ελλάδας, οι οποίες παρουσιάζουν μια ιδιαίτερη δυναμική στη σύγχρονη οικονομική πραγματικότητα και τούτο είναι το ζητούμενο που απασχολεί μια σειρά ανθρώπων της περιοχής που θέλουν να δουν τον τόπο τους να παίζει ένα δυνατό ρόλο στην τοπική αλλά και στην εθνική οικονομία.

Οι άνθρωποι αυτοί αναγνωρίζουν τις δυνατότητες της περιοχής και αποτελούν ένα κύκλο που προωθεί ένα άλλο λόγο για τα πράγματα και τις ενέργειες των συντοπιτών τους που αναζητούν αυτό το νέο ρόλο της Δυτικής Φθιώτιδας με την έκθεση «Προϊόντων και δράσεων της Σπερχειού» η οποία για Τρίτη χρονιά οργανώθηκε στη Σπερχειάδα παράλληλα με το ιστορικό παζάρι της Σπερχειάδας και προκάλεσε το ενδιαφέρον τόσο των ντόπιων αλλά και των επισκεπτών που αυτές τις ημέρες πέρασαν από τη Σπερχειάδα.

Η έκθεση ήταν χωρισμένη σε τρεις ενότητες, την παραγωγή της γης, την επιχειρηματικότητα και την πολιτιστική ζωή του τόπου και φέτος έγινε σε ειδικές σκηνές από την προίκα του «Ποδηλατικού Άθλου» που όπως μας είπε ο Γιάννης Κατσίκας θα χρησιμοποιηθούν στη φετινή διοργάνωση η οποία προβλέπετε εντυπωσιακή.

Η προσπάθεια είναι ακόμη στην αρχή και απομένει ακόμη αρκετός δρόμος ώστε η «Κοιλάδα Σπερχειού» να αποτελέσει το κέντρο της προβολής των εξαιρετικών προϊόντων της Δυτικής Φθιώτιδας και μια έκθεση που θα συγκεντρώνει το ενδιαφέρον των καταναλωτών αλλά και των εμπόρων που θα ενδιαφερθούν για τα προϊόντα που παράγει αυτός ο ευλογημένος τόπος. Φέτος έγινε ένα ακόμη βήμα, αρκετοί ήταν οι παραγωγοί, οι επαγγελματίες αλλά και οι καλλιτέχνες που συμμετείχαν αλλά και πολλοί εκείνοι που απουσίαζαν. Του χρόνου τέθηκε ως στόχος να είναι όλοι εκεί γιατί πράγματι, το αξίζει το τόπος και οι άνθρωποι που τον δουλεύουν. 

Φωτογραφίες: Φωτο Κλικ - Αντώνησ Βλαχογιάννης.

Περισσότερα: https://web.facebook.com/koiladasperxeiou/?pnref=story

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 28102016

Η ΓΙΟΡΤΗ ΚΡΑΣΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΟΒΡΑΧΑ

Η Παλαιοβράχα είναι ένα μεγάλο, ιστορικό χωριό της Δυτικής Φθιώτιδας στις πλαγιές του Γουλινά, ενός χαμηλού βουνού σε σύγκριση με το επιβλητικό Βελούχι ή την ελαφρά Οίτη αλλά με το προνόμιο, αυτό να έχει υπάρξει κάποτε ένα ενεργό ηφαίστειο και σε τούτο ακριβώς οφείλεται και η ιδιαίτερη σύσταση των εδαφών της περιοχής η οποία είναι ιδανική για την αμπελουργία. Έτσι λοιπόν, τα αμπέλια και το κρασί της Παλαιοβράχας ήταν πάντα εξαιρετικής ποιότητας, ονομαστά και περιζήτητα και πιο μακριά από τις τοπικές αγορές.

Ο Κανάρης Τσίγκανος σερβίρει κρασί

Πολύ καλές οι ομάδες που ανέλαβαν το ψήσιμο

Ο πρόεδρος του Συλλόγου Κώστας Τσιρώνης, ο Κανάρης
 Τσίγκανος και Παλαιοβραχινοί στη "Γιορτή Κρασιού"

Ο Πάνος Κοντοεγεώργος με τον Νίκο Κολοβό

Η αμπελουργία λοιπόν και η οινοποιία ήταν οι τέχνες που ήκμασαν και ακμάζουν ακόμη στην Παλαιοβράχα και γι’ αυτό χθες το βράδυ, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Παλαιοβράχας διοργάνωσε την πρώτη «Γιορτή Κρασιού Παλαιοβράχας» η οποία σημείωσε μεγάλη επιτυχία και ως φαίνεται θα εξελιχθεί σε ένα ιδιαίτερο γεγονός για την περιοχή. Τα ωραία κρασιά που δοκίμασαν ντόπιοι και επισκέπτες πρόσφεραν οι παραγωγοί Πάνος Αθανασίου, Γεώργιος Μπόης, Αθανάσιος Τσάμης, Χρήστος Παπαευθυμίου, Θανάσης Μπαλάφας, Κώστας Μπαλάφας, Ιωάννης Ράπτης και Δημήτρης Ράπτης ενώ τα μέλη του Συλλόγου φρόντισαν για την διοργάνωση και ιδιαίτερα για τα σουβλάκια και τα λουκάνικα καθώς και για το σερβίρισμα του κρασιού, πράγμα στο οποίο διακρίθηκε ο συνάδελφος Κανάρης Τσίγανος τον οποίο κέρδισε η Παλαιοβράχα και ασχολείται επιτυχώς με τα μελίσσια και τα χωράφια του.

Η Γιορτή Κρασιού Παλαιοβράχας είχε μεταξύ των άλλων και μια ωραία έκπληξη, τους «Γλεντιστάδες» από τον Μεσότοπο Λέσβου, που εντυπωσίασαν με την αρτιότητα της παράστασης τους και της πρότασης που μεταφέρουν ενώ για το γλέντι που ακολούθησε, η κομπανία του Κώστα Ευθυμίου ξεσήκωσε όλο τον κόσμο. 

Με τον Κανάρη Τσίγκανο πίνουμε στην υγεία όλων μας.

Από πλευράς μου εύχομαι του καλή συνέχεια στη "Γιορτή Κρασιού Παλαιοβράχας" και βεβαίως την καλύτερη πορεία για τα ωραία κρασιά της Δυτικής Φθιώτιδας και καλή δύναμη στους αμπελουργούς και τους οινοποιούς όλης της περιοχής μας.

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 25092016

ΕΝΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΑΘΛΟΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΡΟΥΜΕΛΗΣ

Ήταν πέρσι η πρώτη φορά που ακολούθησε (με το αυτοκίνητο συνοδείας εννοείται) τον 3^ο Ποδηλατικό Άθλο στα βουνά της Ρούμελης και χωρίς πολλά λόγια τον χαρακτηρίζω ως μια σπάνια εμπειρία και χαίρομαι που φέτος από αύριο και για τέσσερις ημέρς θα είμαι μαζί με τους διοργανωτές και τους ποδηλάτες – αθλητές που θα ξαναπάρουμε τα βουνά για τον φετινό 4^ο Άθλο…

Φέτος όπως θα διαβάσετε και στο πρόγραμμα ο 4^ος Ποδηλατικός Άθλος στα βουνά της Ρούμελης θα περάσει από τέσσερις νομούς, της Φθιώτιδας, της Καρδίτσας, της Ευρυτανίας και της Αιτωλοακαρνανίας και θα τερματίσει στην Σπερχειάδα απ’ όπου και θα ξεκινήσει.

Δεν θα σας μιλήσω για τα τεχνικά ζητήματα, θα έχουμε καιρό να τα αναφέρω τις επόμενες ημέρες μαζί με την καθημερινή διαδρομή μας και θα σταθώ στην ουσία αυτού του πραγματικού από πλευρές άθλου που δεν είναι παρά η γνωριμία των βουνών της Ρούμελης με ένα ήπιο μέσο, όπως το ποδήλατο και με το οποίο μπορούν να τρέξουν όλοι.

Η διαδρομή που ακολουθεί κάθε χρονιά ο Ποδηλατικός Άθλος είναι μια σύνθετη διαδρομή και στόχο έχει να περάσει μέσα από τις πιο όμορφα σημεία των βουνών κατά προτίμηση από χωματόδρομους που λίγοι γνωρίζουν και μέρη που μόνο με τη συνοδεία ντόπιων μπορεί κάποιος να επισκεφθεί. Ιδιαίτερα σημαντικό στην περίπτωση είναι ότι όλοι οι ποδηλάτες – αθλητές ακολουθώντας φυσικά τους κανονισμούς του αγώνα αποτελούν μια παρέα η οποία εκτός από τον αγώνα απολαμβάνει την εξαιρετική φύση της ορεινής Ρούμελης αλλά και την περιποίηση από τους χωριανούς κάθε χωριού που περνάμε η οποίοι τους περιμένουν και τους προσφέρουν καλούδια του τόπου τους.

Το ίδιο γίνεται και στις διανυκτερεύσεις οι οποίες γίνονται σε επιλεγμένα σημεία που μπορεί να φιλοξενήσουν σε σκηνές και σε υπνόσακους τους ποδηλάτες και τους συνοδούς και φυσικά να καλύψουν και τις ανάγκες τους σε υγιεινή και διατροφή. Για τη διατροφή μάλιστα του αγώνα ακολουθεί το συνεργείο των σπουδαίων μαγείρων οι οποίοι στήνουν καζάνια και φτιάχνουν υπέροχα φαγητά για όλους ενώ άλλα συνεργεία τεχνικών είναι έτοιμα να βοηθήσουν οποιοδήποτε θέμα προκύψει με τα ποδήλατα των αθλητών. Για φέτος οι διανυκτερεύσεις του 4^ου ποδηλατικού άθλου έχουν οριστεί να γίνουν στη θέση Ταρζάν πάνω από τον Φουρνά Ευρυτανίας, στη Λελούδα πάνω από τα χωριά Μεγάλη Κάψη, Μερκάδα και Μαυρίλο κάτω από το επιβλητικό Βελούχι και στο Κυριακοχώρι όπου θα γίνει και μια ωραία ρουμελιώτικη γιορτή.

Τέλος όσον αφορά την διοργάνωση του Ποδηλατικού Άθλου, πρόκειται για πρωτοβουλία που ξεκίνησε πριν από τέσσερα χρόνια στη Δυτική Φθιώτιδα και στηρίζεται καθαρά στον εθελοντισμό και στις χορηγίες των συμπατριωτών. Θα αναφέρω ορισμένους από τους συμπολίτες μου οι οποίοι ξεκίνησαν και συνεχίζουν κάθε χρόνο με περισσότερο πάθος την προσπάθεια ώστε να γίνει ο Ποδηλατικός Άθλος ένα μεγάλο γεγονός για την ποδηλασία στην Ελλάδα αλλά και να προβληθεί η ομορφιά των βουνών μας.

Οι συμπολίτες μας που ξεκίνησαν και υπηρετούν μέχρι σήμερα τον Ποδηλατικό Άθλο στα βουνά της Ρούμελης είναι οι: Γιάννης Κατσίκας, Λάμπρος Θεοδοσόπουλος, Αλέξανδρος Κωστορίζος, Ηλίας Ρένιος, Δημήτρης Κοτορλός, Γιώργος Μανίτας, Γιώργος Αθανασίου, Αντώνης Βλαχογιάννης, Λουκάς Ρεντίφης, Κώστας Μαστρογιάννης, Στέφανος Μπελαλής, Χρήστος Σταφυλάς, Ηλίας Τεμπέλης, Κώστας Καλτσάς και πολλοί άλλοι που με τον τρόπο τους στηρίζουν και ενισχύουν το μεγάλο αυτό γεγονός για τη Δυτική Φθιώτιδα και τη 

Ρούμελη.

Καλή επιτυχία να έχουμε…

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 31082016

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΛΙ ΤΟΥ ΚΑΝΑΡΗ ΤΣΙΓΚΑΝΟΥ

Την ωραία στιγμή με τον θησαυρό των μελισσιών αποθανάτισε η Σοφία Παπαχρήστου

Χαίρομαι πολύ όταν ακούω τις προσπάθειες που κάνουν πολλοί άνθρωποι για το ξαναζωντάνεμα των χωριών μας και της υπαίθρου χώρας και προσπαθώ να τους επισκεφτώ να γνωρίσω και από κοντά το έργο τους. Χαίρομαι όμως διπλά όταν με κάποιους απ’ αυτούς τους ανθρώπους έχουμε στο παρελθόν συμπορευτεί ή συνεργαστεί στο χώρο των ΜΜΕ και σήμερα συναντιόμαστε πάλι στη μεγάλη στροφή που κάνουμε στη ζωή μας.

Ένα απ’ αυτούς είναι ο Κανάρης Τσίγκανος, πολύ καλός φωτογράφος και ιδιαίτερα αισθαντικός άνθρωπος ο οποίος μας έχει προσφέρει πολύ ωραία έργα στα χρόνια που συνεργάζονταν με την Καθημερινή και άλλα έντυπα. Εδώ και κάνα δυο χρόνια ο Κανάρης έχει κάνει τη δική του μεγάλη στροφή στη ζωή και έχει εγκατασταθεί στην Παλαιοβράχα, ένα ωραίο χωριό στη Δυτική Φθιώτιδα δίπλα από τον Σπερχειό και απέναντι από τον Τυμφρηστό (Βελούχι) και ασχολείται συστηματικά με την βιολογική καλλιέργεια αρωματικών φυτών και τη μελισσοκομία, πράγματα που τον συναρπάζουν και θέλει να δει τα «Ορεινά Κτήματα Παλαιοβράχας» όπως βάφτισε το έργο του, να προκόβουν.  

Χθες το μεσημέρι συναντηθήκαμε για λίγη ώρα με τον Κανάρη στην Παλαιοβράχα, χαρήκαμε πολύ τα λίγα που κουβεντιάσαμε και δώσαμε σύντομα νέο ραντεβού στα χωράφια  που έχει απλωμένες τα μελίσσια του να συνεχίσουμε την κουβέντα μας και να ανταλλάξουμε εμπειρίες (από τις καλλιέργειες προς το παρόν). Φεύγοντας για το χωριό μας ο Κανάρης μας πρόσφερε ένα βαζάκι μέλι, το πρώτο της φετινής σοδειάς και ομολογώ, δεν κρατήθηκα να περιμένω να φτάσουμε στη Μεγάλη Κάψη κι έβαλα μέσα το δάχτυλό μου να δοκιμάσω την μοναδική γλύκα του.

- Για όσους ενδιαφέρεστε να γνωρίσετε το μέλι του Κανάρη Τσίγκανου, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο ktsingan@gmail.com

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 04072016

Ο ΣΠΕΡΧΕΙΟΣ ΠΟΤΑΜΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΡΑ ΤΟΥ

 

Η αναποδιά του καιρού θέλει (μέχρι στιγμής) τον φετεινό χειμώνα ελαφρύ και ζεστό και τούτο βάζει σε ανησυχία τον κόσμο για τη λειψυδρία που σίγουρα θα ακολουθήσει. Γι’ αυτό δεν έχει νιώσει ακόμη ο ποταμός Σπερχειός στο σώμα του τα νερά από τους χιονιάδες και πορεύεται με ότι νερά από τις βροχές στραγγίζουν στη κοίτη του αλλά τούτο δεν τον εμποδίζει να λάμπει σαν λυωμένο ασήμι τα απογεύματα  που οι ακτίνες του ήλιου γέρνουν όπως έρχονται τα νερά του παραποτάμου του Ρουστενίτη από την πλευρά της Σαράνταινας. (Η φωτογραφία από την Πτελέα, χθες το απόγευμα και κόντρα στον ήλιο...).

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 09022014